Melissa
Melissa exterieur Melissa interieur Reisverslag 1 Reisverslag 2 Reisverslag 3 Reisverslag 4 Reisverslag 5 Reisverslag 6 Reisverslag 7 Reisverslag 8 Home Charron Le Moulin du Siffré Melissa Contact Webcams Reisverslag 4
  23 PALMA DE MALLORCA Ongelovelijk, zo  snel als de winter '95-'96 voor ons gevoel op Mallorca voorbij gaat. Het weer laat soms wel te wensen over met nu en dan een dag regen maar vergeleken bij de rest van Europa komen we er met een sneeuwbuitje van 5 minuten goed van af. De Norah Belle en de Goldcrest, waar we in september '95 aangename dagen mee hebben doorgebracht, zijn na een lange tocht door de Franse kanalen en een Kanaal oversteek in december veilig in Engeland aangekomen. De koude winter valt hun beslist niet mee. Het nieuwe dek op Melissa is zeer fraai geworden en tesamen met het "meubilair" op het achterdek wordt ons schip zoals we dat wensen. Tijdens een werfbeurt in april wordt tevens een boegschroef gemonteerd en de witte lijnen van de romp aangepast waardoor visueel een slanker uiterlijk onstaat. We liggen 10 dagen op de wal bij "Boatyard Palma" en geven het  onderwaterschip een flinke beurt. Dat is ook wel nodig want de snijbrander waarmee de gaten in de romp voor de boegschroeftunnel worden gemaakt laten weinig over van het omliggende verfsysteem en dat moet dus van af de basis weer worden opgebouwd. Als de lassers net weg zijn vraagt Thea waar toch die waterdruppen achter onderaan de kiel vandaan komen en met enige tegenzin proef ik of het zoet of zout water is. Het blijkt echter zeer zoet te zijn en dat wijst op koelvloeistof uit het kiel koelingsy-steem. Het is een zeer klein gaatje dat altijd dicht geverfd was en het moet worden dichtgelast. Een half uur voor de Paas vakantie, die hier 5 dagen duurt, komt de lasser weer langs en het lukt om met nog gevulde koelvloeistof tank het gaatje te dichten. De 6 mannen die Melissa weer te water laten zijn gewend om met zware en dure schepen om te gaan en professioneel worden de zelen en andere delen die onze boot smerig kunnen maken afgeplakt met plasticfolie. We zijn blij als we weer in het water liggen en in de hierna volgende 2 weken maken we het gehele schip weer zeewaardig. We huren nog een auto waarmee we voor 6 maanden provianderen zodat we in de komende hete maanden slechts verse voorraden zoals fruit en groenten hoeven te halen. Ook bezoeken we nogmaals Valldemossa (waar we in oktober al met familie waren) en besteden wat meer tijd in het kloostermuseum waar o.a. Chopin een winter doorbracht. Het is nu alweer eind april maar het weer is nog niet echt stabiel zodat er nog steeds gevaar voor storm bestaat. We vinden echter dat we lang genoeg aan de wal hebben gelegen en we nemen afscheid van onze vrienden. Thea krijgt van Jane en Bob een pakje mee voor haar verjaardag op 16 mei, heel attent. Als we voor het laatst naar de groenten-markt gaan komt de eigenaresse spontaan achter de uien en citroenen vandaan, omhelst ons en wenst ons een goede reis. Volgeladen varen we nog een maal langs Hydrus voor een laatste groet en verlaten de haven van Palma die ons zo goed is bevallen. Ons eerste reisdoel is de baai van Porto Colom, aan de Z.O. kust van Mallorca. We rollen de genua uit maar de motor moet blijven meehelpen. Zoals vaak na een lange periode in de haven slaan bij Gerard en Athena een licht zeeziekte gevoel toe dus we doen het rustig aan. Als we Porto Colom aan het eind van de dag naderen blaast een achterlijke wind van 28 knopen ons zo de baai in. Het anker pakt direct en we liggen hier goed beschermd met nogal wat andere jachten die ook wachten op goed weer om naar Menorca te zeilen. s'Nachts liggen we behoorlijk te rollen en dit wordt nog erger want het waait de komende dagen stevig door. De watertanks zijn bijna helemaal vol en het klotsende geluid geeft een enigszins onrustig gevoel. De zon blijft echter schijnen en het is niet koud ondanks het passeren van wat lagedruk gebieden met bijbehorende zwakke fronten. Dat het hier niet voor het eerst hard waait bewijst het wrak tegen de rotsen van een grote houten 2 master  die tijdens ons vorige bezoek nog midden in de baai voor anker lag. De wind neemt in de komende dagen langzaam af maar blijft uit de verkeerde richting waaien zodat we tot 8 mei blijven liggen. 24 MENORCA De overtocht naar Menorca begint met een achterlijke wind, 4 Bft, maar het duurt niet lang of de motor moet weer bij. We ankeren net voor zonsondergang in de prachtige baai van Mahon achter Illa Del Rei in rimpelloos water. Athena mag zich rond eten in de kattebrok-jes want deze eerste lange motor-zeiltocht na de winter vond ze niet zo leuk. De ervaring leert dat ze er wel weer snel aan went. De volgende ochtend komen 2 "havenautoriteiten" in een splinternieuwe rubberboot langszij en willen dat we onze scheeps- en persoonsgegevens op een formulier invullen. Daar is niets tegen maar onder aan het formulier staat een berekening voor de door ons te betalen haven belasting. Ik zet er een grote streep door want we liggen ver van de wal en achter eigen anker en ik weiger de verlangde f 15 per nacht te betalen. Er is geen enkele faciliteit, zoals b.v. een meerboei terwijl ze in een dure boot rondvaren om havengelden te innen. Als ze doorkrijgen dat ik definitief weiger te betalen ontstaat er een langdurige discussie in het Spaans en Frans en gaan ze indrukwekkend met hun superieuren telefone-ren. Ik laat ze zich nog uitgebreid legitimeren en maak hun duidelijk dat als ik merk dat ze onze boot bewaken of anderszins service verlenen weer langs kunnen komen en mijn weigering dan zal heroverwegen. Ze vertrekken, dreigend met "je komt hier niet weg zonder te betalen!" Hoewel we 5 dagen blijven liggen hebben we ze niet weergezien. In die tijd hebben we vaak grapjes gemaakt over de patrouille- en marinevaartuigen met kanonnen voorop in de haven van Mahon die ons gemakkelijk hadden kunnen enteren. Het weer is nog steeds niet stabiel en als de temperatuur tot 17 graden zakt zetten we zelfs de kachel aan en nemen een warm bad. Op 14 mei is het weer opgeknapt en met weinig wind vertrekken we naar Sardinie. Het is 2 dagen varen en er staat nog een flinke deining na de wind van de afgelopen tijd. We zien onze eerste schildpadden die rustig peddelend enorme afstanden afleggen. De nacht is rustig maar helaas moeten we weer motorzeilen. De volgende dag kan de genua weer bij en de laatste 50 mijl zeilen we met 6 knopen naar Carloforte op Isola San Pietro, het eerste eilandje voor de kust van Sardinie. 25 SARDINIE In Carloforte blijven we langer liggen dan de bedoeling is maar het is er erg gezellig. We ontmoeten o.a. 2 Nederlandse boten en Arthur and Dorothy, een Canadees echtpaar dat al jaren in de Med. rondzeilt. Arthur is al enkele keren geopereerd aan hart en nieren maar is niet stuk te krijgen, wat een ondernemingsgeest voor iemand die tegen de 70 loopt! Ze willen dit jaar nog weer terug zeilen naar de Canarische eilanden en dan in januari terug naar Canada. Arthur is ook zendamateur en we helpen elkaar met technische vraagstukken. Thea's verjaardag wordt gevierd met het openen van het pakje van Jane en er blijken een mooie zelf geschilderde kaart en dagboek in te zitten. We lunchen zeer uitgebreid in een leuk restaurant met een erg vriendelijke eigenaar. De Italianen blijken een stuk vriendelij-ker dan de Spanjaarden, naar we vernemen met name op Sardinie en Sicilie. We worden veel gebeld en aangezien ook van alle inkomende gesprekken de kosten van af de centrale in Nederland  tot die plek in de wereld waar wij ons op dat moment bevinden voor onze rekening zijn stijgt, zoals later blijkt, de telefoonnota naar grote hoogte....... Door de harde wind zijn we enkele malen genoodzaakt in de baai voor anker te gaan maar als de wind weer afneemt gaat iedereen weer aan de pier liggen. We leren snel en nauwkeurig achterwaards aan de kade af te meren waarbij de naast het stuurwiel bedienbare anker winch en boegschroef onmisbaar zijn. Ondanks de harde wind vertrekken Arthur en Dorothy op 20 mei en de zee is erg knobbi-lig zoals we via de radio horen; arme Dorothy die altijd een beetje zeeziek is! De volgende dag gaan wij ook weer verder en met een ruime wind 4Bft. gaat het zo mooi dat we besluiten direct naar Sicilie te varen, dat betekent 1 of 2 nachten op zee. De wind is fris maar in de zon is het aangenaam. s'Avonds doen we de tent over de kuip en het zeilen met achterlijke wind gaat zo zeer comfortabel. Om een uur of twaalf valt de wind weg en komt binnen 5 minuten met sterkte 4 Bft. uit het Noorden. We moeten snel de fokkebomen wegnemen en de vastgezette zeilen losmaken want alles staat nu bak. Met halve wind varen we zo de komende uren onder de meest ideale omstandigheden.Tegen de ochtend neemt de wind iets af, de zon komt prachtig op en de dolfijnen zwemmen om de boot. Om 10 uur hebben we via de kortegolf verbindig met het UK maritimenet in Engeland en geven onze positie en weersomstandigheden door. Ons signaal is in Engeland zeer goed te ontvangen " cracking signal" zoals Bill, de netleider, zegt. Helaas neemt de wind verder af en de motor moet weer meehelpen. Met de avondscheme-ring lopen we Favignana binnen waarbij vissers ons behulpzaam zijn een groot tonijnnet te ontwijken. 26 SICILIE Voor de bevolking is de tonijnvangst zeer belangrijk en we kopen  een portie tonijneitjes, de lokale specialiteit. Het eerste blokje van 3 ons leggen we maar weer terug want dat moest omgerekend f. 77 kosten en zo lekker lijkt deze delicatesse ons nu ook weer niet. De "tonijnkaviaar" heeft een zeer sterke en verfijnde smaak en Thea maakt er een verrukkelijke vissaus van. We blijven enkele dagen in Favignana en bij het vertrek maken we het binnenhalen van het kilometerslange tonijnnet, de mattanza, mee. In grote open roeiboten wordt het net met handkracht en gezang binnen gehaald en de tonijn naar de eindfuik gedreven. Als er vele tonijnen en zwaardvissen in het net blijken te zitten klinkt er een gejuig van de tientallen boten die om het net liggen. Voor het bloederig wordt varen we weg met een bedrukt gevoel. De daaropvolgende dagen varen we in dagtochten langs de noordkust van Sicilie waarbij we kennismaken met diverse jachten die ook Griekenland als bestemming hebben en we komen elkaar dan ook geregeld tegen. In Porticello zijn we het enige jacht in de vissersha-ven en aangezien er net kermis is worden we als een attractie bekeken. De mensen  zijn hier zo vriendelijk dat de visers die naast ons liggen en om 5 uur s'ochtends uitvaren de motor pas starten als ze zich tot midden in de haven hebben geduwd. Vanuit Cefalu, waar we enkele dagen met storm liggen te rollen, maken we met een airco't minibusje een excursie naar de Etna die we tot een hoogte van 3000 meter (vlak onder de top) met een kabelbaan en mountainjeeps bestij gen. Het is er bar koud ondanks de gevoerde windjacks die we terplekke huren. Hier en daar smelt de sneeuw door hete waterdamp die uit spleten en holen te voorschijn komt en waaraan we ons weer warmen. Enkele uren later staan we weer in een Grieks/Romeins theater in Toarmina met een temperatuur van meer dan 30 graden. Na Porta Rosa, een luxe dus ons te georganiseerde jachthaven en Milazzo,waar een vrolijke dronkaard onze landvasten aanneemt en we bij de havenautoriteiten weglopen omdat het te lang duurt, is de volgende bestemming door de Straat van  Messina. De wind is hier altijd mee of tegen maar altijd hard door het tunnel effect van de omliggende  hoge bergen. Op weg naar de Straat vangen we een fraaie tonijn van zo'n 60 cm lang en hoewel het ons spijt  wordt hij schoongemaakt voor consumptie. We laten  de vislijn, zo'n 100 meter lang en voorzien van een kunstvis, nu maar binnenboord want we hebben voor dagen genoeg, ondanks dat we de helft van de tonijn aan vrienden weggeven. In de Straat van Messina neemt de wind flink toe maar met 4 knopen stroom mee zijn we er snel door en leggen s'avonds aan in Salina Joniche. Het is een klein plaatsje aan de teen van Italie waar de bevolking buitengewoon vriendelijk is. We liggen naast een vissersschip en blijven 2 dagen want het waait soms 43 knopen, windkracht 9. Naar de volgende plaats, Rocella Ionica, varen we op de motor want de wind is pal tegen. We kunnen er goedkoop fruit en groente van zeer goede kwaliteit inslaan en de Guardia Fiscal die onze papieren controleert verontschuldigt zich voor de overlast; zo hoort het. De volgende morgen vroeg, terwijl we nog onderdeks zijn, merken we dat er weer een ander soort politie langs de boot loopt; we doen of we er niet zijn en ze gaan weer weg. s'Middags fungeren we als achtergrond voor een huwelijks reportage met grote video en foto camera's, dat is al de tweede keer in een week. 10 Juni varen we naar Crotone en wachten op goed weer om naar Griekenland over te steken. Met ons liggen er vele bekenden zoals de Helene, Lady Melda en Antica, allen met als  reisdoel de Ionische eilanden. 27 IONISCHE EILANDEN We vertrekken de ochtend van de 12e juni met weinig wind maar met een voorspelling van NNW 4 en dat is voor ons ideaal. Het wordt inderdaad de mooiste zeiltocht tot nu toe met halve wind en een rustige zee. De hele nacht zien we slechts 2 schepen in de verte en we slapen dan ook vele uren. Als we beide slapen staat de radar aan, die elke 10 minuten de horizon 20 keer aftast en ons waarschuwt als er een schip binnen onze 3 mijls zone komt. Ook de autopilot waarschuwt ons als de wind verandert of Melissa van haar koers zou afwijken. Via de radio hebben we nu en dan contact met enkele bekenden. We lopen zo'n 6 mijl in een stikdonkere nacht en pas als we vlakbij de Griekse kust zijn neemt de wind af. We varen nog een uurtje in zeer dichte mist op de motor om Lakka op het eiland Paxos te bereiken. We liggen in een prachtige baai met kristalhelder water voor anker en lunchen aan de wal met uitzicht over de baai. Dit begint erop te lijken. We blijven er een paar dagen liggen, zwemmen veel en genieten van het leven aan boord en de (goedkope) restaurantjes aan de wal. Onze volgende bestemming is Parga waar we in het kleine haventje gaan liggen Op de pier krioelt het van de jonge katjes en we redden er een die al twee dagen verstrikt tussen de rotsblokken ligt. Dat kost wel de nodige zweetdruppels want om er bij te komen moet een zwaar rotsblok opzij gelegd worden. Thea kookt kilos rijst met kattevlees, boter en  vitaminen en ook andere toeristen komen dagelijks met de lekkerste hapjes. Een watertaxi met luide griekse muziek komt geregeld langs en brengt ons naar het dorp. We bezoeken de ruïne van een groot fort en voorzien ons van nieuwe badkleding. Als we s'avonds weer aan boord komen heeft een buurman z'n generator op de pier staan en we ergeren ons aan weer zo'n idioot. Na een opmerking van ons gaat het ding tenslotte uit. Het wordt ons te druk in deze haven en we besluiten door te zeilen naar Lefkas en daar tevens water en diesel te tanken. We ontmoeten er Joop en Ria die we al menig keer via de kortegolfzen-der hebben gesproken. Nog de zelfde dag varen we naar Vlikho baai, dat volledig door bergen omringd is. Het lijkt erop dat we een paradijs hebben gevonden: ruimte genoeg, veilige baai, 6 meter diep en enkele restaurantjes langs de oevers.We liggen hier dan ook vele dagen met op rustige avonden de bazookie klanken onder een bijna volle maan.   Gerard en Thea AB Sailing Yacht Melissa